Son dönemde Albert Einstein'in sözü hiç unutulamaz. “Hayat iki şekilde yaşanır: Ya hiç mucize yokmuş gibi ya da her şey birer mucizeymiş gibi.”
74 gün hastane koridorlarında hep o mucizeyi sakladık… Belki de, aradık durduk!..
Bulamadık…
Ve kaybettik…
Benim kaybettiğim sadece bir eş, dost, arkadaş, sırdaş, yoldaş değil, hayatın mucizesiydi. Onu öğrenerek ulaşmıştım o mucizeye… Dolu dolu 50 yıl geçirdikten sonra kaybetmenin hüznünü nasıl anlatabilirim ki?
Yazıyor, yazıyor ama gözyaşlarım siliyor satırları…
Yazabildiği kadar. Her damla yaşı, bir silgi olup yok ediyor...
Kokusu, kokumdu...
Nefesi, nefesim...
Yaşamın değeri, yaşam kaynağım!
Yedileri o kadar çoktu ki, cami avlusuna sığmadı…
Gökyüzü hüzünlendi, kara bulutları kapladı. Yağmur yağmadı ama gözyaşı sel oldu!
Erken, çok erken oldu gidişin; meleğim…
Kokunu özleyeceğim…
Gülüşünü unutmayacağım…
Sevgini kalbimde taşımaya devam…
Her şey tamam da olacak… Sensiz hayat devamı nasıl? İşte onu sergileyin!
Adını taşıdığın çiçeğin açıldığı dönemde sen kapandı. Sen onun kokusuna; biz de senin kokuna hasret kaldık; meleğim…
Zor alışmak…
Ancak bir gerçek var. O da hayat devam ediyor…
Hayatın içinde insanoğlunun geride bıraktığılara bakması onun aynadaki yansıması gibi… Derler ya; “Ne ekersen onu biçersin…”
Söyle bir geçmişe dair neler görebiliyor musun?
Senin iyiliklerini…
Hüzünlü günümüzde bizi yalnız bırakmayan, acımızı camiye ve eve gelmemek, çelenk göndererek, bağış yaparak, telefonla arayarak, sosyal medyadan taziyelerini ileten tüm dostlarını ayrı ayrı yazmak, teşekkür etmek istiyorum. Ne var ki; hem avlu camisu gibi sayfamız yetmeyecek hem de birini unutup atlarsak, hızlı güçlenecek bir hata merkezileşecek. İşte bu da bizi bir kez daha üzecek. Bunun düşünceleriyle her zaman buradan bir kez şahsım ve ailem adına daha sonsuz şükranlarımızı iletiyorum…
İyi ki varsınız…
O’nun için yapacağınız çok şey var…
Bazen hayatı bisiklet sürmeye benzetebiliriz. Üzerinden düşmek kolaydır. Ama düşmemek için çaba harcar ve dengede durabilirsiniz. Bu da sürekli hareket halinde gerçekleşir. O bisikleti sürebilmek için dört elle, sevdiklerimiz için sarılacağız…
Kim ne derse tasarla; zor bir parlamanın en iyi yolu, içinden geçişle gerçekleşiyor…
Yaşamın gerçeğiyle bakalım daha ne kadar yüzleşeceğiz…
Acımızı içimize atarak, doğru ürettiğimiz işe odaklanıp, kaldığımız yerden devam ediyor…
Karşıyaka, Altay, Altınordu, Bucaspor da zor günlerden geçiyor.
Camia olan bu tarihi spor kulüplerinin futbol özetlerine göre Altay'ın 41 sezon, Karşıyaka'nın 16 sezon, Altınordu'nun 10 sezon, Bucaspor'un 1 sezon futbol liglerinin en üstünde mücadele ettiğini görmekteyiz.
Peki, İzmir'i Süper Lig'de çok temsil eden, Altay Fuar Şehirleri Kupası'na katılan ilk Türk ekiplerden biri olup, 2 kez Türkiye Kupasını kazanan Altay'ın durumu hoşunuza gidiyor mu?
Karşıyaka, Altınordu, Bucaspor şimdi neredeler?
Ya 10 sezon 1. Ligde (Süper Lig) oynayan son yıllarda amatör kümeden bir türlü kurtulamayan İzmirspor'a ne demeli?
Toplamda 107 sezon Süper Lig'de İzmir temsil edildi. Bugün nazar boncuğu durumundaki Göztepe başarılı bir grafik çiziyor. Ligde 29 sezon oynayan ve devam eden Göztepe, ayrıca 2 kez Türkiye Kupası'na da devam etti. Avrupa'da başarılı İzmir ekibi durumundaki sarı-kırmızılılar, 1968–69 sezonunda Avrupa Kupalarında yarı finale kadar yükselen ilk Türk takımı olarak tarihe geçti.
Bugün alt liglerde mücadelelerini sürdüren ancak birkaçı için bir alt ligin düşüşünden çok, her birinin borç yığınıyla korkulu rüyalar gören kulüplerimiz kâbus içinde. Yanlış ellerle korku tüneline giren Altay, Bucaspor, patronunun “benden bu kadar” diyerek elinin tersiyle ittiği Altınordu ligde yaşam savaşı vermesi, tam tersi camiasının kenetlenmesiyle şampiyonluk yarışında var olması teri döken Karşıyaka, umarım bu günler en hasarsız şekilde atlatılır. Temennimiz bu…
Gözlerimizi Ege'ye çevirdiğimizde “ah ve vah”ı aynı anda kullanacağımız iki camia ile karşılaşıyoruz.
Birisi Ege'nin en büyük tekstil ve turizm kentlerinden Denizli ile dünyanın en büyük ilçelerinden, il adayı, başkenti Akhisar…
Zeytinde her tekstilci bir tek ürün, diğer ilçede de her zeytinci birer kilo zeytin verse inanın doğru ekibin yöneteceği takımlar yine Avrupa'da mücadele eder…
Geleceğin emin ellerde olduğunu görmek için gelecekte görülmesi gerekir diye düşünürüm. Dünü bilmeden bugünü, bugünü bilmeden yarını anlayamazsın. Bunun için kullanılabilirm Arnold J. Toynbee'in şu sözü olabilir: “Tarih, geleceği tahmin etmek için kullanılan en güvenilir rehberdir.”
İzmir dışında yer alan Ege takımları arasında Türkiye Kupası ve Süper Kupa'yı kazanan tek kulüp Akhisarspor'un futbolu içinde olanlar mutlaka bilecektir. Akhisarspor ile gönül kurumunun başlangıçtaki bireysel tüm kuruluş evraklarını yazmamdan öte aşamada emek vermem ve kurucular arasında yer almamdan ayrıldı. (Tescil sırasında yaşım 18'den küçük olması nedeniyle kurucular listeden çıkarıldı)
O gün bugün; sevdam aynı, tutkum da değişim olmuyor…
7 sezonda Süper Ligde oynayan, daha sonra paraşütsüz amatör kümelere kadar düşen Akhisarspor Türk Futbol Tarihinde Üniversitenin Aralık ayında Spor Bilimleri Fakültelerinince girdiğinde gereken gerçek bir örnek.
21 sezon Süper Lig'de yer alan ve Ege'de en fazla bu ligde oynayan 3. Takım durumunda, Avrupa'ya giden ilk Ege (İzmir dışı) takımı olup, 2002-2003 sezonunda UEFA Kupası'nda Türkiye'yi temsil etmeyen Denizlispor'un son durumunu biliyor musunuz?
Şu anda her iki takımın hali içler acısı…
Borç batağında…
Amatör liglerde bile tutunamıyorlar…
Bu ve buna benzer örnekler gördüğümüzçe Çinli filozof, düşünür ve eğitimci Kong Qiu'nun (Konfüçyüs) şu sözü geliyor:
“Bir yerde küçük insanların büyük gölgeleri varsa, o yerde güneş batıyor demektir.”
Futbolumuz nerede, nereye gidiyor?
AVNİ ERBOY
Yorum Yazın
Facebook Yorum