Yazmam gereken tarihten iki gün geçti, parmaklarım klavyeye gitmiyor. Nedeni basit, nasıl bu kültürü oluşturabiliriz, yaşatabiliriz, koruyabiliriz derken 12. sınıflarda beden eğitimi dersinin kaldırıldığı haberini gazetede okudum. Dikkat edin, gazetede okudum, internette okudum demiyorum. Aynı anda yine bu konularda hassas olan bir arkadaşım gazetedeki küpürü kesip, fotoğrafını çekip bana göndermiş…
Aslında o yaş grubunda olup, o sınıfa gidenlerin diğer derslere bile girmedikleri, devam konusunda kurumların tolerans gösterdiğini bilmeyen yok. Dolayısıyla olsa ne olur, olmasa ne olur denilebilir ama hiçbir ders olmasa da beden eğitimi dersinin zorunlu bir şekilde uygulanması istenmelidir.
Bakınız, Sağlık Bakanlığı obeziteyi çok büyük bir sağlık sorunu olarak görüyor ve sağlık kurumlarına başvuran herkesin kilo ve boy bilgilerini alıyor. Ardından eğer aşırı kilo varsa ya da daha ağır şekilde obez düzeyinde bir tablo varsa onları uyarıyor, neler yapmaları gerektiği konusunda yardım ediyor. Hareketsiz bir toplum olmanın getirdiği sakıncaları dikkatlerimize sunuyor.
Millî Eğitim Bakanlığımız ise var olan egzersiz derslerini kaldırıyor. İki bakanlığımız arasında önemli anlayış farkı var. Bu konuda umuyorum doğru bir karar alınır ve az da olsa hareketlilik sağlayabilecek derslerin kaldırılmasının önüne geçilebilir.
Konumuzdan sapmış görünsek de egzersiz ve hareket eksikliği nedeniyle ciddi bir sorun yaşayan gençliğimizin elindeki imkânları azaltmamak gerekir. Bırakın derslerin kaldırılmasını bilakis var olan beden eğitimi ders sayılarının arttırılması gereklidir. Zaman zaman ilköğretimdeki beden eğitimi derslerine beden eğitimi öğretmenleri girmeli şeklinde yazdığım yazılar oluyor. O kademede sınıf öğretmenlerimiz bu dersleri de kendilerinin girmeleri gerektiğini iddia ediyorlar. Bu konuyu Kasım ayında düzenleyeceğimiz bir sempozyumda masaya yatıracağız.
Dikkatli okuyucularım bileceklerdir, 2024 yaz olimpiyat oyunlarında tüm katılan ülkeler arasında 64. olduk. Altın madalya alamadık. Takım sporlarında yalnızca Kadın Voleybol ekibimiz yer aldı. Bazı branşlarda iyi gelişmelere tanık olduk ama ülkemiz için bu sonuç asla yeterli değildir. Sporda başarı herkesin egzersiz yapması, herkesin spor izleyicisi, taraftarı olması ile mümkündür. Okul sporları ve okul sporcularının sayılarının artması gereklidir. Kulüpler daha çok çocuğa ve gençlere kucak açmalıdırlar. Bazı branşlardaki olmayan alt yapı faaliyetleri yeniden hayata geçirilmelidir.
Ve Üniversitelerimiz… Bu kurumların spor bilimleri fakültelerinde okuyan öğrencilerimizin daha iyi yetişmeleri için yeni önlemler alınmalıdır. Daha dinamik, daha yüksek bilgi seviyesine sahip antrenörler, egzersiz uzmanları, beden eğitimi öğretmenleri yetiştirmeliyiz. Eğiticilerin de eğitilmesine yönelik operasyonlara girişmeliyiz.
Spor ve olimpik kültür derken geçtiğimiz hafta Roland Garros’un beş buçuk saat süren erkekler finalini izleyip izlemediğinizi, Avrupa Hentbol Şampiyonlar Liginin finalinde iki Alman
takımının mücadelesinin nerede oynandığını, Montreal’deki F1’in kazananının kim olduğunu soracaktım. Bunları değerlendirmeyi gelecek haftaya bırakıyorum.
Önce, var olanları korumaya odaklanalım!
Spor ve olimpik kültür meselesi… (2)
Prof. Dr. YAVUZ TAŞKIRAN
Yorum Yazın
Facebook Yorum