IOC’nun % 90 sponsoru olan Japonların karŞısında Şansımız tabii azdı. Amma bu defa büyük gayretle çalıŞmıŞtık. Seçime 10 gün kala bende tüm adaylıklarda bulunduĞum ve TMOK’un en kıdemli üyesi olduĞum için olimpiyatı gerçekten desteleyen BaŞbakan ErdoĞan’a bir mektup yazdım. Rio da yapacaĞı konuŞması için bir öneri sundum. “Tabii uygun görürseniz” cümlesini de ekledim. Teklifim Şu idi.
“ Bizim Tokyo karŞısında Şansımız az, fakat TC’nin baŞbakanı olarak kürsüye çıktıĞınızda. Biz olimpiyatı gönülden istiyor ve hak ediyoruz. Bunun için, hiçbir olimpiyatta yapılmamıŞ bir teklifi sunuyoruz. Olimpiyatları İstanbul’a verirseniz, katılanlar uçak dahil hiçbir masraf yapmayacaklardır. Bizim uçaklarımız taŞıyacak ve olimpiyat süresince bizim misafirimiz olacaklardır.”
Masraf diye bir Şey düŞünmedim. Çünkü neredeyse bir yıldan bu yana komŞumuz Suriye’den bize sıĞınan ve bir milyona yaklaŞan misafirlerimizi aĞırlayabiliyoruz. İki haftalık olimpiyat ve THY’nin olduĞu bir ortamda, olimpiyatın getirileri yanında bu fazla bir Şey deĞildi… Ben ülke için görevimi yaptım. Uygun görülmedi veya baŞka bir sebepten bu önerim kürsüden söylenmedi. Olsaydı Tokyo bize karŞı çooook zorlanırdı. Belki de alırdık, diye düŞünüyorum. Bence 2013’ün Türk sporu için en önemli acı anısı kaybettiĞimiz olimpiyat Şansı idi. 2014’ün Türk sporunda doping gibi, Şike gibi tüm karanlık iŞlerin geride kalacaĞı ve hep birlikte baŞarılara koŞacaĞımız bir yıl olmasını Tanrıdan diliyorum.