“Şampiyon olamadık ama; Şampiyon olmuŞ gibi güzel günler yaŞadık.
İstanbul egemenliĞine meydan okuduk, üç büyükleri karŞımızda savunma oynattık.
Avrupa’ya açıldık, önemli baŞarılara ulaŞtık.
Kimileri para kazandı futboldan, biz itibar kazandık.”
Çok soĞuk bir Şubat günü, bundan 14 yıl önce yitirdiĞimiz…
“Moskova Panteri” Ali Artuner’in sözleridir bu satırlar…
Cihat Arman, Özcan Arkoç, Turgay Şeren ile adı hep anılan
ülkemizin en iyi kalecilerinden… (Bana göre en iyisi)
İrlandalı ünlü futbolcu Eamon Dunphy “Only A Game? – Sadece Bir Oyun Mu?” kitabında; futbolun, küresel ticaretin kaçınılmaz sonucu olarak amatör ruhtan ayrıldıĞını, acımasızlaŞtıĞını anlatırken; futbolcunun dünyasını, sahanın içinde neler yaŞadıĞını, statlara koŞanların, izleyenlerin, eleŞtirmenlerin bunları bilmeden ‘’bu oyunun bir zevk, hobi olduĞunu unuttuĞunu, birçok olayı da tetiklediĞini” yazar…
Ali Artuner de, çok sayıda futbol gönüldaŞının bilmediĞi anılarla donanmıŞ bir “amatör”dü.
***
Ay-Yıldız; 1966’ya girerken inanılmaz kötü sonuçlar almıŞtı…
16 Ekim günü Moskova Lenin Stadı’nda Teknik Direktör Adnan Süvari; Turgay Şeren’e “jest yapmıŞ”, 51. kez formayı kuŞanmasını saĞlamıŞtı.
Yerine 5. dakikada Ali Artuner geçmiŞ, muhteŞem kurtarıŞlar yapmıŞtı.
Fevzi ve Ayhan’ın gollerini radyodan duyuran spiker Halit Kıvanç, herkese gözyaŞı döktürmüŞtü.
“56 Macar Zaferi” gibi bir sonuçtu bu… Ruslar, 20 yıl sonra yenilgi tatmıŞtı kendi evlerinde.
O günden sonra Göztepeli Ali Artuner,
12 yıl Milli Takımı bırakmayacak ve “Moskova Panteri” olarak anılacaktı.
Üç büyükler ile Ajax, Atletico Madrid; transferi için kuyruĞa girecek, o hep Sarı-Kırmızı’yı tercih edecekti.
“Ali-K.Mehmet-ÇaĞlayan-Hüseyin-B.Mehmet-Nevzat-Nihat-Ertan-Fevzi-Gürsel ve Halil’’li unutulmaz kadronun yıldız kere yıldızı olacaktı.
***
Ustam’a göre Ali Artuner; “kaleci için gerekli niteliĞe temelden sahip, bunu her yıl geliŞtiren, kaleciliĞi iradesiyle büyüten” adamdır.
Onun, topu oyuna sokmak için araç kabul ettiĞi uzun degajları ile goller hazırladıĞını, reflekslerini, zekasını, fizik gücünü; bu satırların yazarı da “günümüzde futbolun yasaklandıĞı” Alsancak Stadı’nın kömür tozu karıŞımlı zemininde defalarca izlemenin hazzını yaŞamıŞtır.
Ayrıca; aynı okuldan, Namık Kemal Lisesi’nden mezun olmanın keyfini de..
***
Göztepe’de yaŞananan, yaŞanılası izler bırakan Ali Artuner’i unutmak olası deĞildir.
Futbolun sevdalıları, o günlerin tanıĞı olanlar;
Ali Artuner’i nasıl unutur ki?
Taraftarın yazdıĞı Şiirdeki gibi;
“Benim yere göĞe sıĞdıramadıĞım
Ali Artuner’i tabuta koymuŞlar.
Bir de üstüne üstlük “ölmüŞ” diyorlar.
Ayıp oluyor ayıp…
Efsaneler hiç ölür mü?
Ali Artuner hiç ölür mü?”
