Rizeli hemŞerileri karŞı çıktı; Çay.
AkŞam sefacıları orta yol buldu: Su
“YoĞurda katarsan ayran, rakıya dökersen bayram!”
Şarap zaten bu fiyatıyla kategoriye girmez.
*
Peki, milli yemeĞimiz ne?
*
Türk mutfaĞı köklüdür.
Osmanlı kültürünün mirasçısıdır.
OrtadoĞu’dan etkilenmiŞ, son zamanlarda deĞiŞen dengelerle Arap, İtalyan, Fransız hatta Meksika’dan transferle farklı yapıya girmiŞtir.
*
Yemekler yöresine göre deĞiŞir.
Karadeniz’in, İç Anadolu’nun GüneydoĞu’nun, Akdeniz’in, Trakya’nın ve Ege’nin kendine özgü tatları, tabakları vardır,
Her bölge ayrı yemek hazinesine sahiptir.
*
Çorbayı yemek saymayın.
Yemekler üstüdür.
Sofraların olmazsa olmazıdır. Günü, vakti, saati yoktur.
Etli-etsiz, unlu-unsuz, otlu-otsuz, sütlü-sütsüz, bakliyatlı-bakliyatsız her haliyle tartıŞmasız boĞaz ile mide arasındaki
o güzel yolculuĞun kılavuzudur.
*
Milli yemeĞimiz ise kuru fasulye-pilavdır.
Pazartesi günleri devlet dairelerinin çakılı yemeĞidir.
Hafta sonunda aŞçılar fasulyeyi suya basar, bir gün sonra sabahtan malzemesiyle ateŞe konur, kokusu çıktıkça çevreyi coŞturur.
Fasulye, saatler geçtikçe helmeleŞir.
KoyulaŞtıkça tatlılaŞır.
Döktün mü pilavın üstüne.
Nasıl yediĞine deĞil, mideye nasıl döktüĞünü bilemezsin.
Hızlı yenirse, gazına katlanırsın.
*
MuhteŞem ikilinin yanına turŞu, yoĞurt, salata ne koyarsan daha da mutluluk verir.
YumruklanmıŞ soĞan, kiŞinin hovardalıĞına baĞlıdır.
ÇarŞı lokantalarının en çok tüketilenidir.
“ Tam kuru, tam pilav çek”, “ Pilav üstü kuru çak…” sipariŞleri garsona ayrı moral verir.
Sevmeyeni yoktur.
Bazen rüyaları süsler, günün aydınlanması özlemle beklenir.
İnsana lezzet Şöleni yaratır.
Her ülkede fasulye, pirinç vardır ama “ Kuru-Pilav “ ortaklıĞı Türkiye adına tescillidir, dünya markasıdır.
*
En güzeli…
Gerçek lider Mustafa Kemal Atatürk’ün en sevdiĞi yemektir.
Etsizini sever, eti herkesin yiyemediĞini düŞünürdü.
“YaĞlı fasulye” der, pilavı yanına mutlak isterdi.
*
Var mı “kuru fasulye-pilav” ikilisine itirazı, lafı olan?
“ Bizi bozar” diyen varsa…
Sofrasına koymasın, hiç yemesin!
