yılda 2 kez kutlama ve anma törenleri düzenleyerek; Nazım Hikmet’i yeni yetiŞen nesillere doĞru ve eksiksiz olarak anlatmaya gayret ediyoruz. Son yıllarda yeni türeyen bazı yeni yetmelerin de vakit buldukça düzenledikleri anma törenlerinde görüldüĞü gibi asla itibar ve gösteriŞ peŞinde koŞmuyoruz. Böylelerinden daima uzak durmaya çalıŞıyoruz... İzmir’de ilk düzenli Nazım Hikmet etkinliĞini 3 Haziran 1993 günü Nazım’ın ölümünün 30’uncu yıldönümünde gerçekleŞtirmiŞtik. Kalabalık katılımların olduĞu kapalı salonda ve açık alanda geçen etkinliklerden sonra; son 8 yıldır Nazım Hikmet’le ilgili törenlerimizi Kültürpark’ta ki muhteŞem “Nazım Hikmet Anıt Heykeli”nin önünde gerçekleŞtiriyoruz. Eski Kültür Bakanımız Prof.Dr. Suat ÇaĞlayan’a ve Merhum İzmir BüyükŞehir Belediye BaŞkanımız Ahmet PiriŞtina’ya her zaman minnet borçluyuz. BakanlıĞı sırasında Nazım Hikmet’in eŞi emsali olmayan bu en görkemli heykelini İzmir’e kazandıran Suat ÇaĞlayan’a; 2004 yılında Erdal İzgi aracılıĞıyla, “2004 Yılı Nazım Hikmet Ödülü”nü sunmuŞ olmanın da ayrıca onur ve gururu içindeyiz. KeŞke Ahmet PiriŞtina da saĞ olsaydı. Onu da onare edebilseydik. 2013 yılının ‘’Nazım Hikmet BarıŞ-Sevgi-Dostluk ve KarŞılıksız Hizmet Ödülü’nü İnsan Haklarına dayalı, Adaletin ve hukukun geliŞmesi ve insancıl deĞerlere oturtulması için gerçekleŞtirdiĞi baŞarılı hizmetler nedeniyle Atatürkçü DüŞünce Dernekleri Genel BaŞkanı Yüksek Hakim TANSEL ÇÖLAŞAN’a vermiŞtik. 2014 yılı için verilmesi gereken ödül için malesef ödüle deĞer kiŞi ve kurum bulamadık. Daha önce UĞur Mumcu’ya, Prof. Dr. Suat ÇaĞlayan’a , Prof.Dr.Tankut Öktem’e, Okan Yüksel’e, Osman Özgüven’e, Prof. Dr. Veli Lök’e ve Aziz KocaoĞlu’na da bu ödülü vermiŞtik.
2014 yılının 15 Ocak’ında 112 yaŞına giren ve ÇarŞamba günü, İzmir Dr. Behçet Uz Kültürparkı’nda ki Anıt Heykeli’nin önünde Saat: 15.00’den itibaren yine biraraya gelerek anacaĞımız Nazım Hikmet’in yaŞamıyla ilgili tüm unsurlar çok iyi incelenmelidir ve deĞerlendirilmelidir. Nazım Hikmet, sıradan bir Devrimci deĞildir. O bir döneme imza atmıŞ, damga vurmuŞ gerçek bir yurtseverdir. Maalesef Türkiye’nin eĞitim ve kültür anlamında çalkantılı ve yoksul olduĞu bir döneminde Nazım gibi bir deĞerden yararlanılamamıŞtır. Şimdilerde ancak deĞeri anlaŞılabilinmiŞtir. DoĞum yıldönümünde sadece İzmir ve çevresinde 40’ı aŞkın törenle anılabilmesi bunun en açık kanıtıdır.
Sancar Maruflu olarak ben, “Nazım”ın adını aĞzına alanların aŞından ve iŞinden edildikleri, her türlü insanlık dıŞı davranıŞlara çarptırıldıkları dönemlerden beri Nazım adıyla büyüyüp bu yaŞa gelenlerdenim. Rahmetli Babam Cevat Ziya Maruflu, “Nazım AĞabey” dediĞi Nazım Hikmet’i İstanbul, Kadıköy Mühürdar’da ki evlerine komŞu oldukları günden tanırdı. Yani; Nazım’la Babam çocukluk arkadaŞıydı. Babamın Nazım’la ilgili yaŞadıĞı pek çok anısı var. İnŞallah bu anıları yakında çıkacak olan kitabımda tüm detaylarıyla anlatacaĞım... Babamın yazdıĞı notlara göre; Nazım, yaŞamı boyunca fikir ve sanatının kavgasını vermiŞtir. Kavga yöntemi olarak her zaman demokratik yöntemleri benimsemiŞtir. AnarŞist ve militanist davranıŞları daima reddetmiŞ. Asla benimsememiŞtir. Nazım’ın emperyalizme karŞı ilk tepkisi öz dayısı Mülazım Mehmet Ali Bey’in Çanakkale’de, emperyalist İngilizler tarafından Şehit edilmesiyle baŞlar.
O yıllarda 12-13 yaŞlarında olan Nazım’ın yazdıĞı memleket sevgisini içeren kahramanlık Şiirleri büyük ilgi ve takdir toplamıŞtır. Bahriye Nazırı Cemal PaŞa, bizzat Nazım’ın yazdıĞı kendi Şiirlerini bizzat kendi sesinden dinleyerek etkilenmiŞtir.
Bahriye Okulunda okuyan Nazım’ın yazdıĞı Şiirler ve memleketçi tavırları o yıllarda Osmanlı Sarayına yakın ve emperyalist devletlerle içli dıŞlı olan bazı çıkarcı çevreleri öfkelendirmiŞtir. Bu nedenle Nazım’dan ilk rahatsızlıklar baŞlamıŞtır. Gazi Mustafa Kemal PaŞa’ya büyük hayranlık duyan ve tam anlamıyla bir Kuvvay-ı Milliyeci olan Nazım Hikmet, Müdafai Hukuk yanlısı düŞüncelerini maalesef çok sevdiĞi Gazi PaŞa’sına bizzat iletme olanaĞını elde edememiŞtir. EngellenmiŞtir. Hapiste geçen uzun yıllarına kadar büyük Şair Nazım Hikmet’in yurt içinde ve dıŞında geçmiŞ yaŞamı baŞtan sona üzüntülerle doludur. GençliĞinin en güzel günleri çeŞitli olayların çalkantıları içinde dramlaŞmıŞtır. İŞgal yıllarında İstanbul’u kirleten iŞgalcilerin varlıĞı Nazım Hikmet’i deli etmiŞtir. İŞgalcilerin çiftliĞi haline gelen memleketin, sefalet ve açlık içinde olması, genel ahlakın bozulması, ekmeĞin karneye baĞlanması, leblebici dükkanlarının önünde bile kuyrukların olması, insanların açlık ve sefaletten inim inim inlemesi Nazım Hikmet gibi vatanseverlerin gözünden kaçmayan gerçekler olmuŞtur. KurtuluŞ umudunun Anadolu’da ve Mustafa Kemal’in Kuvvay’ı Milliye bayraĞında olduĞunu bilen Nazım Hikmet; her fırsatta yurtseverleri Anadolu’ya çaĞırmıŞtır. Mustafa Kemal’e silah ve cephane kaçıran gizli bir örgüte katılarak milli mücadeleye omuz vermiŞtir.
Vala Nurettin, Yusuf Ziya ve Faruk Nafiz ile birlikte İstanbul’dan bir vapurla İnebolu’ya gitmiŞtir. İnebolu’dan Kastamonu’ya ve Ilgaz DaĞlarında milli mücadelenin en sıcak günlerini yaŞayarak Ankara’ya ulaŞmıŞtır. Sevr AntlaŞmasının Anadolu’nun ocaĞına dikilen bir incir aĞacı olduĞunu çok iyi bilen Nazım ve arkadaŞları, harp yıllarında emperyalizm gerçeĞini Anadolu insanlarına yalın bir dille anlatmaktan çekinmemiŞlerdir. Nazım Hikmet, Mustafa Kemal’i Ankara’da; Seymen’lerle ve Efe’lerle birlikte halay-zeybek ve davullarla ilk karŞılayanlardan birisidir. Ali Fuat Cebesoy, Nazım’ın öz dayısıdır. Mehmet Ali Aybar’ın da dedesi olan Hüseyin Hüsnü PaŞa, Nazım’ın büyük dayısıdır. Oktay Rıfat’ın babası olan milli mücadele Valilerinden Sami Rıfat Bey, Nazım’ın teyzesinin kocasıdır. Milli Mücadele Kahramanlarından Topçu Albayı Necip Bey ile Albay Mehmet Ali Bey, Nazım’ın dayılarıdır. Kuvvay’ı Milliye’nin en köklü önderlerinin soyundan gelen Nazım’ın maalesef Atatürk’le bizzat görüŞmesi en yakınları tarafından bile engellenmiŞtir. Orhan Kemal’le Bursa Hapishanesinde tanıŞmıŞtır. Orhan Kemal’e de yıllar boyu ıŞık olmuŞtur. Gerçek bir vatanperver olan Şiirlerinde Türk dilini ve Türk örf adetlerini, tüm otantik deĞerleriyle savunan Nazım Hikmet’in hayatının en anlamlı yıllarını memleketinden uzak geçirmesi ve buna zorlanması daima hatırlanmalıdır.
1951 yılında kalbinden ve ciĞerlerinden rahatsız olduĞu halde, Bahriyeyi bitirip Güverte SubaylıĞı da yaptıĞı halde, 50 yaŞında askere alınmak istenmesi ve Sabahattin Ali’nin öldürülmesi olayı, Nazım’ın çok SevdiĞi memleketinden yurt dıŞına kaçarak, Moskova’ya yerleŞmesini zorunlu hale getirmiŞtir.
Nazım’ı kamuoyuna bir anarŞist yada militan gibi lanse edenler çok büyük bir yanılgının içindedirler. Nazım, fikirsel ve sanatsal bir eylemler zincirinin en belirgin halkasıdır. Zaman tünelini aŞmıŞ unutulmaz deĞerlerin en büyüĞüdür. 15 Ocak 2014 ÇarŞamba Günü, Saat: 15.00’de Kültürpar’ta ki Anıt Heykeli’nin önünde kutlayacaĞımız 112’nci DoĞum yıldönümünde ve 2014’ün 3 Haziran’ında yine aynı yerde 51’nci Ölüm Yıl Gününde AnacaĞımız; Kuvay-i Milliye’nin ilk ve tek vatanperver yazarı, en büyük enternasyonal Türk Şairi NAZIM HİKMET RAN’ın ruhu bir kez daha Şad olsun. Nur içinde yatsın. IŞıĞı hepimizi aydınlatsın...
