Gerçekten, ne kadar olumsuzluk varsa yaŞadık Şu son zaman diliminde. 3 Temmuz'da baŞlayan süreç ve ardından CAS'ın onadıĞı cezalarla, Fenerbahçe'nin iki, BeŞiktaŞ'ın bir yıllık cezası doĞrusunu söylemek gerekirse canımızı yaktı. Şu sıralarda Slovenya'da devam eden EUROBASKET 2013'te 12 dev adamın cüceleŞtiĞini, deĞil üst sıralarda yer alıp dereceye girmek, gruptan dahi çıkamamıŞ olması hayli ŞaŞırtıcı ve bir o kadar da utanç verici bir durum.
Oysa bu takım 2010 yılında dünya ikincisi olmuŞ ve çok önemli bir baŞarının altına imza atmıŞtı.
Futbolda da durum bundan çok farklı deĞil Şu sıralarda. Brezilya'da gerçekleŞecek 2014 Dünya Şampiyonası D grubundaki A Milli Futbol takımımız, oynadıĞı karŞılaŞmalarda aldıĞı sonuçlarla, gruptan çıkma Şansını mucizelere bıraktı. Daha çok yakın bir geçmiŞte dünya beŞinciliĞi sırasındaki futbolumuz bugün gerileye gerileye, 58. sıraya kadar geldi. Bundan sonra da nereye gider bilemiyorum.
Ve en son hüsran 2020 Olimpiyatları'nı alamayıŞımız. DoĞrusu hiçbirinde olmadıĞı kadar umutluyduk bu dev organizasyonu Türkiye'ye İstanbul'a getirme adına. Ancak olmadı. Olamadı. YarıŞtıĞımız Tokyo ve Madrid'den, ilk turda eŞit oy aldıĞımız İspanya'yı yarıŞın dıŞına itmemize karŞın Japonlara geçildik ve Buenos Aires'ten elimiz boŞ döndük.
Bu yenilginin altında, yalnızca bizden kaynaklanmayan nedenler de var kuŞkusuz. ÖrneĞin, artık en basit bir platformda dahi görebildiĞimiz haçlı zihniyeti en önemlisi bu nedenlerin. Müzik yarıŞmalarında dahi, hangi ülkenin hangi ülkeye ne kadar puan verebileceĞini ezbere bilecek noktaya getirdi bu eĞilim insanları. Dünyanın en önemli coĞrafyalarından biri olan Türkiye'nin bir İslam ülkesi oluŞu, hepimizin de bildiĞi gibi en büyük handikapımızdı bu yarıŞta. Ancak, bu handikapın yanında çok önemli de avantajlara sahiptik. Dünyada ilk kez bir Olimpiyat organizasyonu, aynı anda iki kıtada birden gerçekleŞecekti. İstanbul'un hem Avrupa, hem de Asya kıtasında yer alması, coĞrafi anlamda çok büyük bir artı olarak dikkatleri üzerinde topluyordu. Ayrıca, ilk kez bir İslam ülkesinin ve de halkın yarısının oylarıyla iktidarda olan bir hükümetin, verdiĞi destek ve siyasi aĞırlık, İstanbul için oldukça önemli bir Şanstı.
Ayrıca Universiade 2011, U21 Dünya Futbol Şampiyonası, Dünya Basketbol Şampiyonası, Dünya atletizm Şampiyonası vb. gibi çok uluslu organizasyonların altından baŞarıyla kalkmıŞ olmamız da bizim için önemli artıydı.
Ancak yukarıda da belirttiĞimiz gibi olmadı. Olamadı.
Bu arada, Japonların sunum sırasında IOC heyetine, "Bizim hiç dopingli sporcumuz yok" demesi, verilen kararın çok önemli nedeniydi. Çünkü, Japon kültür ve terbiyesi tüm dünyanın bildiĞi bir gerçek.
Şimdi bu noktada bizim için yapılması gereken en önemli Şey, 2020 İstanbul adaylıĞı süresince ortaya konan spor kültürüne altyapı çalıŞmalarının, sanki olimpiyat oyunları alınmıŞçasına devam ettirilmesi olmalıdır. Çünkü, bu sonu olmayan bir yarıŞ ve bu yarıŞın sonunda mutlaka baŞarı gelecektir. 2000, 2004 ve 2008 olimpiyatları için de ardı ardına aday olan ve bu yarıŞları da kaybeden İstanbul, ilk kez mutlu sona 2020 adaylıĞında yaklaŞtı.
Bence yarıŞa kaldıĞımız yerden 2024 adaylıĞı noktasından devam etmeliyiz. Bu iŞi bir gurur meselesi deĞil, bir görev anlayıŞı biçiminde deĞerlendirip, ulusça bu anlamda bilinçlenerek kenetlenmeliyiz.
EĞer bunu baŞarabilirsek, olimpiyat oyunlarına ev sahipliĞi yapmanın yanısıra, ülkemizde sporun futboldan ibaret olduĞunu düŞünen geniŞ kitlelerin de bilinçlenmesini saĞlamıŞ oluruz.
Sözün özü; Kaybedilen her yarıŞ, kazanılması muhtemel bir diĞer yarıŞ için hazırlanma sürecinin baŞlangıcıdır.
Politik ve etnik hesapların yapılmadıĞı seçimler sonrası, alınmıŞ bir olimpiyatın mutluluk ve sevincini yaŞama dileklerimle...
