Herkes spor da çok başarılı olmak istiyor. Günümüzün spor anlayışı ne yazık ki böyle.Başarılı isen medyada varsın. Seni transfer etmek isterler. Kulüpler peşindenkoşar. Ama yüksek performans sporcusu olana kadar geçen sürenin hesabını kimse yapmaz. Neler kaybedilmiştir o zamana gelenek kadar?
En az 16 yıl süren bir zaman dilimidir aslında geride kalan. Okul ve antrenman bir arada gitmek zorundadır. Eğer sporda başarılı olmazsa eğitim sonunda bir işbumla şansı doğabilecektir. Bu konuda batı ve doğu anlayışı çok farklıdır. Latin ise çok daha yakıcı.
Haftada en az 3 defa antrenman yapma zorunluluğu vardır. 9,5 yaşında iken o sporun temel becerilerini öğrenmeye ve sergilemeye başlaması gereklidir. Doğru ve dengeli beslenme alışkanlığı çoktan öğrenilmiştir. Sabah bir kase çorba veya bir simidin kahvaltı olmadığı görülür. Taze sıkılmış meyve suyunun güne iyi bir başlangıç olacağı anlayışı kazandırılmıştır.
Yağların, proteinlerin, karbonhidratların hangi besinlerde yer aldığını bilenlerin hazırladıkları programlarla beslenme başlar. Egzersizin bir bilim olduğu bilen kaliteli spor eğiticileri antrenman ve hareket bilimlerinin en hassas bilgileri ile bu sporcuların yanındadır. Kulüpler yetenekli sporcuları o sporu yapanların arasından seçtikleri için işleri biraz daha kolaydır. Yaş gruplarına özel yarış ve maçlara katılmaktadırlar. Sağlık kontrolleri sürekli yapılmakta, performans test sonuçları antrenörlerine iletilmektedir. Yaşlar ve antrenmanlar ilerledikçe bu defa sert rakiplerle mücadele başlamaktadır. Takım sporlarında bir pozisyonun en iyisi olmak için mücadele edilmiştir. Sporcu artık bir kimlik ve kişilik kazanmıştır. Sosyal bir varlık olduğu kadar aynı zamanda idol denilecek mertebeye gelinmiştir.
Herkes ondan söz etmektedir. Gazetelerde, televizyonlarda, internette haberlerden geçilmez. En iyi takımlardan birinde oynamayı sürdürmektedir. Bir sakatlık olmadığı sürece başarılı kariyerini devam ettirecektir. Bunların tamamını topladığımızda belki de en az 20 yı lgeride kalmıştır.
Tam bu noktada şunu yazabilirim: Onu bu zamana kadar getiren çalışmaları, antrenmaları, beslenmesi, eğitimi ,antrenörleri, yöneticileri olabilir ama bu noktadan sonra ulaştığı noktadaki sürekliliği karakteri olacaktır.
Bu yüzden çok başarılı sporcularımızı kıskanmayalım. Onlara destek olalım. Onlar, geleceğin performans sporcusu adayları için rol modeldirler. Performans sporculuğu zor bir meslektir. İşi, eğitimi, arkadaşlığı, dostluğu kolay değildir. Başarı için odaklanmış spor anlayışı bazen kırılganlıklar yaratabilir. Yöneticilerimize, başkanlarımıza, medyamıza düşen görev onları anlayabilmektir. Performans sporu ve sporcusu konusu gündeme geldiğinde olaya bir de bu açılardan bakmak gereklidir. Geleceğin başarılı spor yönetimi hedeflerinde performans sporları yapılanması dikkatle etüt edilmelidir. Beklentim budur!
