Sıkıntı bir türlü bitmez
BitmediĞi gibi çoĞalır.
Çözümsüzlük yumak olur.
Bıktırır, yıldırır…
BoŞverirsin.
***
İŞin bir yanını tutarsın, diĞer yanı açık kalır
Ona da yetiŞmek istersin…
Bu sefer bıraktıĞın taraf daĞılır.
Yardım ister, beklersin…
Tek baŞına olduĞunu görür…
BoŞverirsin.
***
Sorun herkesindir, hiç kimse ilgilenmemektedir.
Dert büyümekte, derman gelmemektedir.
Haykırır duyuramazsın.
Uyarır anlatamazsın.
Gözler kör, kulaklar saĞırlaŞmıŞsa…
BoŞverirsin.
***
Birinci yetkili kayıtsız…
İkinci sorumlu ilgisiz…
Üçüncü makam yetkisiz ise…
Sen zurnanın son deliĞiysen…
BoŞverirsin.
***
BoŞverdiĞini komiklikle sergilersin.
O gariban vatandaŞ da anlam veremez.
Kafasını kaŞır;
“ BoŞvermiŞler” der, o da boŞ verir.
BoŞvermiŞlik tablo gibi sergilenir.
***
Resimdeki örnek.
İzmir’in en hareketli caddesinden görünüm.
Direkte üç ayrı levha.
Biri; park yeridir.
İkincisi; park yapılmaz.
Üçüncüsü; sınırlı saatler arasında park yasaktır.
Levhaların önünde de…
Rastgele konulmuŞ onca araç!
***
Sadece gülün.
BoŞ verenlere, boŞ vermiŞliĞe kafayı takmayın.
Siz de boŞ verin.
Azıcık hoŞ görün!
