Peki, Türkiye’mizde özellikle son on senede durum nedir? Tek kelime ile facia!
Bakın günü geçtiĞi halde TSA bülteninin baŞına koyduĞumuz bir haberi örnek vereyim. Çin’deki Yıldızlar Dünya Okçuluk Şampiyonası’nda Türk Erkek Okçuluk Yıldız Milli Takımı Dünya Şampiyonu oldu. 65 yıllık basın hayatımdaki tecrübemle söylüyorum. Bu haber bir gazetenin spor sayfasında en az en az 4 sütun girer, baŞta bizim (hangi kafayla yönetildiĞini hala anlayamadıĞım) TRT de ise ana haber bülteninde ilk haber olarak verilir.
Peki, ne oldu? Tek bir gazetede tek sütun… Evet, futbol önemli, okuyucusu, seyircisi var. Neredeyse NBA’yı transfer eden basketbolumuzda öyle. Amma; Türkiye de ve dünyada saygı gören daha 60’a yakın spor dalı var. Bu dallarda olimpiyatlarda ülkelerine madalyalar kazandıran çocuklarını, ülke medyası her zaman destekliyor, yüceltiyor, yüreklendiriyor.
Bu deĞerlendirmede SIFIR alan medyamızın yöneticileri hiç dünya Şampiyonu olmuŞlar mı? Böyle bir gururu yaŞayan çocuklarımıza niçin yer vermezler? Arkasında ilan, reklam olmadıĞı için mi?
Türkiye de sporcu yetiŞtirmek zorlaŞıyor, SPOR Bakanının bültenlerine bakıyoruz, vıcık vıcık politika kokuyor. Bir an önce baŞta; kurduĞum, yönettiĞin, emek verdiĞim, bugün iyi ellerde olan Türkiye Spor Yazarları DerneĞi bu iŞe el koymalıdır. Yazılı medyada spordan sorumlu olanlar, arŞivlere bakıp SPOR’a nasıl yer ve önem verdiĞini görmelidirler. Bu gidiŞle tüm okuyucu ve seyircileri at gözlüĞü takmıŞ gibi; 15-20 futbol kulübün penceresinden bakan, ilk planda dedikoduları okuyan bir topluluk haline getireceĞiz.
Ülkesini seven ve baŞarılı sporu ve sporcuyu yüceltenler, kendileri de yüceliler. Unutulmasın…
NOT: Geçen hafta SPOR’u bilen ve Türk sporuna büyük katkıları olan İzmirli spor yazarı, sevgili kardeŞimiz Şevket Özçelik’i uĞurladık. Onu unutmayacaĞız. Nur içinde yatsın.
