Beni etkileyen insanlardandır.
Bana fotoĞraf çekmesini öĞretenlerin baŞındadır.
4 kez fotoĞraf dalında ödül bile aldım.
İzmir Gazeteciler Cemiyeti ödül töreninde Gazanfer abimle yanyana plaket tutarak poz verme onuruna, Şerefine eriŞtim.
* * *
Kolay mı ?
Benim gibi bir çapulcu, tıfıl.
Gazanfer abisiyle yan yana.
Nasıl, Gazanfer abim sayesinde.
Marifet bende deĞil onda.
ÖĞretmesini bilirdi.
Sabretti, küçümsemedi.
'Amaan bu daha çömez boŞveeer' demedi.
* * *
Kale arkasında, hangi direĞin yanında durulur, anlatılırdı.
Bir gün Alsancak Stadı'nda bina tarafında dibe dibe fotoĞraf çektik.
Sonra servise geldik.
IŞıklı masada karelere tek tek baktık.
ÜzüldüĞümü görünce.
'Bozma moralini akıllı çocukasun öĞrenirsin' dedi.
Diaların çoĞu çöpe gitti diye de fırça atmadı.
Peki, O'nun çektiĞi fotoĞrafsa.
Benim ki neydi.
İŞte bunu çözemedim.
* * *
Stres altındaki bir meslekte çalıŞmasına raĞmen.
Tek bir gün stres içinde.
Asık suratlı görmedim.
İnsanları kandırdıĞını, kırdıĞını hiç görmedim.
HoŞgörülü ve babacandı.
* * *
En son, birkaç ay önceydi sanırım.
Belediye otobüsünde denk geldik.
Yan yana oturduk.
Adımı bilirdi, hafızası çok iyiydi.
İstese baŞkaları gibi görmezlikten de gelebilirdi.
* * *
Lafladık, eskilerden, saĞlıĞı ufak tefek Şeylere raĞmen iyiydi.
Halinden hiç Şikayet etmezdi.
'Abicim' kelimesini çok kullanırdı.
Rahat adamdı, iŞine aŞıktı.
* * *
Mekanın cennet olsun.
IŞıklar içinde yat.
Benim güzel ustam Gazanfer Karpat.
