Keyifsizlik…
Ruhsal yorgunluktur…
Mutsuzluğu yaratır…
İsteksizliği tırmandırır…
Her şeye tepkisizlik…
Her kimseye ilgisizliktir.
Laf dinlemek bile zulümdür.
Hele cevap vermek…
Ayrı bir işkencedir.
İstersin ki çevren donsun…
Bir hareket yaşanmasın.
Hayat dursun ki…
Oflamayasın, puflayamayın.
***
Gizli depresyondur.
Zevk alma enerjin bitmiş…
Güven duyguların törpülenmiştir.
Derin düşüncelerin artar.
Dalgınlığın zirvede…
Endişelerin doruktadır.
Günlük görevlerini bir kenara bırakmak…
Sorumluluklarını elinin tersiyle itmek istersin.
***
Cinsel arzun tabana inmiştir.
Aklına bile gelmez erkekliğin/ dişiliğin.
Sinirlilik ise tavandadır.
Şöyle ortalığı isyanınla kırıp, dökmek ister…
Beceremezsin.
Çünkü sen keyifsizsindir.
Bitkin, yorgun…
***
Keyifli olma halimiz mi kaldı?
Şehit haberleri üçer beşer.
Dört bir yanda…
Atılan bomba, sıkılan kurşunlar…
Giden canlar, yüzlerce kilometre ötere ateş düşen ocaklar…
Gözyaşları, ağıtlar.
***
Sevdalı olduğum memlekette…
Yollar kesiliyor…
Araçlar yakılıyor…
Karakollar taranıyor.
Ekonomi zaten unutulmuş.
İşsizlik tırmanmış…
Çarşı pazarda enflasyon kabarmış.
Yollar direksiyon cahillerinden ötürü kan gölü…
Sular yüzme bilmeyenlerin ecel yeri.
***
Nasıl keyifli olursunuz?
Neyi düşünür, neyi yazmak istersiniz?
Gördüğün tek şey…
Çok yönlü sahipsizlik.
***
Seçtiğin, sana refah, keyif verecek siyasetçilere bakıyorsun…
Sanki bu dünyada değiller.
Karşılıklı turlar, birbirini oyalamalar.
Bazıları burnundan kıl aldırmaz…
Bazıları millet için birlikteliğe yanaşmaz.
***
Alman düşünür Goethe demiştir ki;
“ Bir halkın iniltileri arasında keyif sürmek krallık değil, zindan bekçiliğidir”
***
Keyfim yok, zindandayım abiler!
